Na de explosieve energieprijzen van 2022 voerde de overheid voor het jaar 2023 een energieprijsplafond in: een tijdelijke maximumprijs voor gas en stroom tot een bepaald verbruik. Het plafond is inmiddels verleden tijd, maar het laat goed zien hoe zulke maatregelen werken, en welke lessen je er vandaag nog uit kunt trekken.
Wat hield het prijsplafond in?
Het prijsplafond stelde een maximumtarief in voor energie tot een bepaald verbruik. De maatregel gold automatisch van 1 januari tot 31 december 2023 voor alle huishoudens en kleinverbruikers — je hoefde er zelf niets voor te doen. Voor gas gold een maximum van 1,45 euro per m³ tot 1.200 m³. Voor elektriciteit gold een maximum van 0,40 euro per kWh tot 2.900 kWh. De grenzen lagen net boven het gemiddelde verbruik van een Nederlands huishouden.
Waarom het plafond stopte
Het prijsplafond was nadrukkelijk een tijdelijke crisismaatregel. Eind 2023 waren de energieprijzen flink gestabiliseerd ten opzichte van de piek van 2022, waardoor de noodzaak verdween. Per 1 januari 2024 verviel het plafond en gelden weer de markttarieven en de tarieven uit je eigen contract. Dat betekent dat je sindsdien zelf meer invloed hebt op wat je betaalt via je contractkeuze en je verbruik.
Welke lessen blijven gelden?
Je verbruik bepaalt je rekening: hoe lager je verbruik, hoe minder gevoelig je bent voor prijsschommelingen. Je contract bepaalt je tarief: de keuze tussen vast, variabel of dynamisch maakt echt verschil. Er blijft gerichte steun voor wie het nodig heeft via het Noodfonds Energie en de energietoeslag. Het prijsplafond gaf rust in een onzekere tijd — meten, besparen en bewust kiezen werken ook zonder plafond het hele jaar door.
